پرنده فقط یک پرنده بود

پرنده گفت : چه بویی ، چه آفتابی ، آه

بهار آمده است

و من به جست و جوی

جفت خویش خواهم رفت

پرنده از لب ایوان پرید

مثل پیامی پرید و رفت

پرنده کوچک بود ،

پرنده فکر نمی کرد

پرنده روزنامه نمی خواند

پرنده قرض نداشت

         پرنده آدم را نمی شناخت

پرنده روی هوا و بر فراز چراغ های خطر،

 در ارتفاع بی خبری می پرید

و لحظه های آبی را دیوانه وار تجربه می کرد

پرنده ،  آه ، فقط یک پرنده بود