تبليغاتX
.:حرفهای نگفته:.
.:حرفهای نگفته:.



زندگي كوتاه است،

زندگي كوتاه است،

            قواعد را بشكن،

                   سريع فراموش كن،

                              به آرامي ببوس،

                   واقعاً عاشق باش،

            بدون محدوديت بخند،

و هيچ چيزي كه باعث خنده ات ميگردد را رد نكن

جمعه بیست و دوم آبان 1388 |

 
خاک ایران

در این خاک زرخیزایران زمین             

                   نبودند جزمردمــــــــی پاک دین

همه دینشـــــــان مردی وداد بود                        

                   وز آن کشـــــــورآزاد و آباد بود

چو مهــرو وفا بود خود کیششان                       

                    گنه بود آزارکــــــــــس پیششان

همه بنـــــــــــده ناب یزدان پاک                         

                     همه دل پرازمهراین آب و خاک

پدر در پدر آریایــــــــــــی نژاد                

                     ز پشت فریدون نیـــــــــکو نهاد

بزرگی به مردی و فرهنگ بود                         

                     گدایی در این بوم و برننگ بود

کجا رفت آن دانــــش و هوش ما                         

                      که شـــــد مهر میهن فراموش ما

که انداخت آتـــش در این بوستان                        

                      کز آن سوخت جان و دل دوستان

چه کردیم کین گونه گشتـیم خوار                   

                      خرد را فکــــندیم این سان زکار

نبود این چنین کـــشور و دین ما                         

                       کجا رفت آییــــــــــــن دیرین ما

به یزدان که این کشــور آباد بود                       

                       همه جای مــــــــــردان آزاد بود

در این کشور آزادگی ارز داشت                       

                       کشاورز خود خانه و مرز داشت

گرانمـــــایه بود آنکه بودی دبیر

                      گرامی بد آنکـــس که بودی دلیر

نه دشمن دراین بوم وبرلانه داشت

                       نه بیگانه جایی دراین خانه داشت

از آنروزدشمـــن بما چیره گشت

                       که ما را روان وخـردتیره گشت

از آنروز این خــــانه ویرانه شد

                       که نان آورش مرد بیگـــــانه شد

چو ناکس به ده کــــدخدایی کند

                       کشاورز باید گـــــــــــدایی کند

به یزدان که گــر ما خرد داشتیم                       

                      کجا این سر انجــــــام بد داشتیم

بسوزد در آتـش گرت جان و تن                                    

                      به از زندگــــی کردن و زیستن

اگر مایۀ زندگــــــی بندگی است                         

                     دوصدبارمردن به اززندگی است

بیا تا بکـــــــوشیم و جنگ آوریم                       

                      برون سر از این بار ننگ آوریم

شعر بسیار زیبا و قشنگ و پرمعنی بالا از شاعر کهن ایران زمین:"حکیم فردسی"بود

 

پنجشنبه بیست و یکم آبان 1388 |

 
تصاویر امروز

منبع:پایگاه خبری فراروبا لینکhttp://www.fararu.com/vglgnw9w.ak9t7ar1upajb.41rwa.v.html

سه شنبه دوازدهم آبان 1388 |

 
تشییع پیکر مسعود رسام

امروز صبح در ساعت 10صبح ،پيكر مسعود رسام بر روي شانه هاي مردم تشييع شد تا در آرامگاه ابديش به خاك سپرده شود.داغي ديگر بر دل هنرمندان و هنردوستان ايراني گذاشته شد و ايران دوباره به سوگ نشست.

يادش گرامي و روحش شاد.

تصاويري از مراسم تشييع پيكرش:

 

منبع خبری:ابهام لینکhttp://ebhamlink.mihanblog.com/post/4271

 

سه شنبه دوازدهم آبان 1388 |

 
فرصت ها

فرصت ها سخت به دست می آیند

و زود از دست می روند ،

پس سعی کن از آن گونه انسان هایی باشی که

برای گفتن احساساتت از هیچ کس و هیچ چیز ترسی نداری ،

 شاید آن کسی که امروز هست فردا نباشد

دوشنبه یازدهم آبان 1388 |

 
خانه سبز به قطار ابدی پیوست

بازهم یک ضایغه ی دیگه در عالم هنر

اصلاْ نمی تونم باور کنم. خبر شنیدن درگذشت نابهنگام آقای رسام.......

چرا خانه ی سبزی ها دارن کم کم خونه ی سبزشون رو جای دیگه ای می سازن

انقدر متاثر شدم که دیگه نمی تونم چیزی بگم.

فقط میگم کاش این خبر دروغ بود........

خدا رحمت کند

مسعود رسام متولد 1336 تهران، فارغ التحصيل كارگرداني از مدرسه عالي تلويزيون و سينما (دانشكده صدا و سيما) است. وي فعاليت هنري را سال 1358 در تلويزيون با تهيه كنندگي و كارگرداني فيلم‌هاي كوتاه، تئاتر و سريال آغاز كرد.

ایشان بعد از تحمل درد سرطان خون در سن ۵۲سالگی دعوت حق را لبیک گفتند.

روحش شاد و خانه اش سبز......

مراسم تشییع پیکر آن مرحوم سخ شنبه ساعت ۱۰صبح از جلوی خانه ی سینمای به سمت خانه ی ابدیش قطعه ی هنرمندانبهشت زهرا خواهد بود

دوشنبه یازدهم آبان 1388 |

 
چهلمین روز کوچ قاصدک

سلام به همه ی هنردوستان  ایرانی 

امروز اومدم تا یه خبر مهم بدم

آخر این هفته یعنی روز پنج شنبه ۱۴آبان ماه چهلمین روز درگذشت قاصدک موسقی ایرانه

درسته!!!!چهلمین روز درگذشت استاد مشکاتیان که بازهم نیشابوری های هنردوست حماسه خواهند آفرید

اون شب مطمئناْ خبرهای زیادی دارم براتون

پس دیدار ما ۱۴آبان ماه یکهزارو سیصد و هشتادو هشت خورشیدی 

جمعه هشتم آبان 1388 |

 
فرصتی نمانده است

فرصتي نمانده ،

 پاهايم خسته است ،

 بايد رفت ، بايد رها شد از حصار تنهايي ،

نميدانم چگونه

 اين چراها در مقابل ديدگانم ريلي به امتداد تمام زندگي ساخته اند ،

شبانه آرزوهايم را در ژرف ترين نقطه ي ذهن کابوس زده ام دفن ميکنم

و با بقچه ي خاکستري خاطراتم راهي شهر رويايي خيال ميشوم

و از جاده ي پر از ابهام و ترديد ميگذرم ،

 گامهاي لرزانم سکوت شب را ميشکنند و من

در برهوت تنهايي خويش به شمارش گامهايم ميپردازم ...

 

چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388 |

 
دارد باران می بارد

دارد باران مي بارد
و داغ تنهايي ام
تازه مي شود!
نگو که نمي آيي
نگو مرا همسفر دشت آسمان نيستي
از ابتداي خلقت
سخن از تنها سفر کردن نبود
قول داده اي
بازگردي
از همان دم رفتنت
تمام لحظه هاي بي قرار را
بغض کرده ام
و هر ثانيه که مي گذرد
روزها به اندازه هزار سال
از هم فاصله مي گيرند

چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388 |

 
چند جمله زیبا

اگر يك روز  تنها شدي، اگر ديدي بغض كردي ولي دليلي براي گريه كردن نداري....

مطمئن باش دل خدا برات تنگ شده و مي خواد صداش كني

اگر تمام ابرهاي آسمان ببارند گل هاي قالي نخواهند شكفت

اين قانون زيرپا ماندن است

زندگي يك پل قديميه

به اين فكر نكن كه اگه تنها ازش بگذري ديرتر خراب مي شه....

 به اين فكر كن كه اگه افتادي كسي باشه دستتو بگيره

شايد زندگي اون جشني نباشه كه آرزوش رو داشتي

اما حالا كه دعوت شدي  تا مي تواني زيبا برقص

پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388 |

 
کاش کودک بودیم

کاش همان کودکي بوديم که حرفهايش را از نگاهش مي توان خواند

اما اکنون اگر فرياد هم بزنيم کسي نمي فهمد

و دل خوش کرده ايم که سکوت کرده ايم

سکوت پر بهتر از فرياد تو خاليست دنيا را ببين...

بچه بوديم از آسمان باران مي آمد

بزرگ شده ايم از چشمهايمان مي آيد!!

بچه بوديم دل درد ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند

بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به كسي مي گوييم ...

                                   هيچ كس نمي فهمد .

پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388 |

 
فردا دیر است....

برای سلام ...

برای دیدن ...

 برای خندیدن ...

برای بخشیدن ...

برای دوست داشتن ...

                 فردا خیلی دیر است ...

 برای زنده بودن ...

زندگی كردن ...

برای جاودانه شدن

                  فردا خیلی دیر است ...

 فردا هرگز ... هرگز نخواهد آمد ...

                               فردا هرگز نخواهد آمد ...

                                                            كاش بدانند مردم

پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388 |

 
دوستت دارم

يكبار خواب ديدن تو به تمام عمر مي ارزد

يكبار خواب ديدن تو به تمام عمر مي ارزد

پس نگو نگو كه روياي دور از دسترس خوش نيست قبول ندارم

گرچه به ظاهرجسم خسته است ولي دل دريايي است

 تاب و توانش بيش از اين هاست

دوستت دارم و تاوان آن هرچه باشد باشد

دوست خواهم داشت بيشتر از ديروز

و باكي ندارم از هيچ كس و هركس كه تورا دارم عزيز

يه روز از همين روزا روي شب پا مي زارم

توي قاب لحظه ها عكس فردا مي زارم

تا كه خوب خوب بشه زخم هاي دلواپسي

عشق و مرهم مي كنم روي دلها مي زارم

سه شنبه بیست و یکم مهر 1388 |

 
خداجونم........

سه شنبه بیست و یکم مهر 1388 |

 
مناجات

پروردگارا به من آرامشی عطا فرما

تا آنچه را که نمی توانم تغییر دهم، بپذیرم

و شهامتی که آنچه را که می توانم، تغییر دهم

و بینشی که تفاوت این دو را بدانم ...

 

سه شنبه بیست و یکم مهر 1388 |

 


با سلام من سعی دارم یه وبلاگ ادبی داشته باشم خیلی دوست دارم دوستای خوبمم کمکم کنند . امیدوارم بتونم از عهده اش بر بیام



 

 

 

 

زندگي كوتاه است،
خاک ایران
تصاویر امروز
تشییع پیکر مسعود رسام
فرصت ها
خانه سبز به قطار ابدی پیوست
چهلمین روز کوچ قاصدک
فرصتی نمانده است
دارد باران می بارد
چند جمله زیبا

 

 

RSS 2.0

<-BlogTitle->
<-BlogTitle->

<-BlogDescription->


<-PostTitle->

<-PostContent->
ادامه مطلب

<-PostDate-> |

 


با سلام من سعی دارم یه وبلاگ ادبی داشته باشم خیلی دوست دارم دوستای خوبمم کمکم کنند . امیدوارم بتونم از عهده اش بر بیام

<-BlogEmail->

 

 

<-LinkTitle->

 

<-ArchiveTitle->

 

<-PostTitle->

 

 

RSS 2.0

<-BlogCustomHtml->